نوشتنیهای یک توت فرنگی شیرین
درباره سایت
آخرین مطالب
- ناامیدم از همه چی!
- بیرون اومدن یه توت فرنگی خسته از دایره امنش!: )
- به خودم و خودت افتخار میکنم!
- امیدوارم بتونم...
- کاش...
- تعطیلات
- ناامیدم از همه چی
- بیرون اومدن یه توت فرنگی خسته از دایره امنش
- به خودم و خودت افتخار میکنم
- این روز قشنگ و مبارک
- این هفته
- بالاخره دارم از یو اس ای پست میذارم!
- دلتنگی فقط یه کلمه نیست، یه دنیاست!
- فود پنتری!
- اولین روز دانشگاه در آمریکا
امکانات وب
کاش...
Thu 4 Jul 2024 ساعت 15:51 توسط |
دوباره از این که یکی دو ماهی نیومدم اینجا که بنویسم حس بدی دارم!
راستش اواخر فروردین تا اوایل تیر رو ایران بودم...
جای پدر به شدت خالی بود...
و بعد از اون، حس پوچی دارم نسبت به خودم و کارهام و همه آدما به جز نزدیک ترینام...
نمیدونم با این حس چه کنم ولی بودن پیش خانواده تو این دو ماه، نعمت خیلی بزرگی برام بود!
و الان که تقریبا یک هفته ای میشه برگشتم، حس میکنم یه قسمت بزرگی از قلبم رو تو ایران جا گذاشتم!
کاش بشه بتونم یه کاری کنم که مادر بتونه زودتر بیاد پیشم به مدتی بمونه...
کاش مجبور به رفتن و ادامه دادن مسیری که توش پا گذاشتم نبودم...
کاش هیچ فاصله ای نبود...
کاش زندگی انقدر دردناک و سخت نبود
کاش....
برچسب:
نویسنده: آناهیتا محبی