تو تموم این سال های عمرم و با همه این بلاهایی که تا الان به عنوان ایرانی، سرمون اومده حتی الان که سیاه ترین و دردناک ترین روزها رو داریم میبینیم هممون، اگه فقط یه چیز رو یاد گرفته باشم اینه که باید، باید، و باید همیشه صبور بود و امیدوار! چون زندگی به عنوان یه خاور میانه ای اینطوریه! تو باید صبور باشی تا بتونی این همه بلا پشت سر هم رو تاب بیاری، و باید امیدوار باشی، چون تو این شرایط، امید تنها روزنه ای برای ادامه زندگیه که میتونه با وجود یه قلب زخمی و یه
برچسب:
نویسنده: آناهیتا محبی